Hallo allemaal,
in deze groep hebben we het regelmatig over de instrumentele kant van een bepaalde web 2.0-instrument, maar als je ergens over tevreden bent, omdat je er goed mee kan samenwerken en/of kennisdelen, dan wil je ook dat je naaste collega's ermee gaan werken en dat het net zo'n een geaccepteerde tool wordt als je pc, laptop en mobiele telefoon. Echter het blijkt niet altijd gemakkelijk te zijn; hoewel veel leden in dit netwerk individueel wel met een tool als Twitter werken en daar dus ook de voordelen van zien, is het realiseren van kennisdeling en samenwerking dmv o.a. het laten opnemen van zo'n instrument in het werkproces van je organisatie een ander verhaal. Ik ben benieuwd naar waarom dit integratieproces zo moeizaam verloopt.
Vraag 1:
Ligt het aan acceptatie door je (oudere en/of jongere) collega's die bijv. moeite hebben om kennis te delen, draagvlak bij het management, aan een ICT-afdeling, aan het beveiligingsbeleid en/of te weinig openheid van je organisatie, aan te veel trekken en sleuren om zoiets gerealiseerd te krijgen, enz.
En zo ja, hoe zou je dit dan willen doorbreken?
Vraag 2:
Zijn er ook leden die het gelukt zijn om kennisdeling en samenwerking met behulp van een web20-instrument in vrij korte tijd binnen zijn/haar organisatie gerealiseerd te krijgen? En zo ja, hoe heb je dit dan aangepakt?
Tags: ambtenaar 2.0, civil servant 2.0, web 2.0-instrumenten, web 2.0-tools
Delen
-
▶ Hierop reageren