In mijn beleving gaat web2.0 over niets anders dan het in contact brengen van mensen (meestal rondom een bepaald onderwerp). Het web stelt steeds vaker middelen (tools) beschikbaar om deze contacten te faciliteren en conversaties te stimuleren.
In feite doet 'de overheid' niets anders. Ook zij proberen mensen met elkaar in contact te krijgen. Danwel voor hun eigen taak (ruimtelijke ontwikkeling, beleidsvorming, wijkaanpak), danwel als facilitator voor anderen.
En daarmee is mijn vraag gelijk: waarom is web2.0 zo bijzonder?
Tom, ik denk dat je heel goed de potentie van web 2.0 voor de overheid schetst. Wat er natuurlijk bijzonder aan is, is dat het nieuw is: door internet en vooral web 2.0 is het voor het eerst mogelijk om dat contact te organiseren zonder belemmering van tijd en plaats. Dat is een nieuw concept en biedt allerlei nieuwe mogelijkheden (zowel in positieve als negatieve zin overigens).
Een vraag terug: Op welke terreinen zie jij zelf die mogelijkheden trouwens?
Ik vind dat er een groot verschil is tussen overheid 1.0 en 2.0.
2.0 heeft te maken met open concepten die gedragen worden door sociale mechanismen van het collectief. Een wikipedia kan je dus ook organiseren zonder computer.
Dat is wezenlijk anders als 1.0. 1.o'ers vertrekken vanuit gesloten omgevingen en gaan door middel van regeltjes, rollen en rechten openheid in creeëren. 2.0 werkt precies andersom. Die vertrekt vanuit open ruimtes naar concrete antwoorden. Deze kunnen van burgers of belangenpartijen komen en Ook uit de koker van de portier-met-een-idee bij het LNV!
Overheid 2.0 bereiken is niet makkelijk. Accountability is een belangrijk thema bij overheid. Als een collectief het heeft gedaan, dan who is to blame? Dit betekent dat zowel medewerkers als managers / hoofden anders dienen te gaan werken. medewerkers zullen meer van zichzelf moeten laten zien, hoofden moeten meer vertrouwen geven. Dit sluit aan bij nieuwe management visies zoals die van Gary Hamel (Het einde van management zoals wij het kennen).
Dit is niet makkelijk. Mijn mening is dat de kracht en gedegenheid van deze manieren van organiseren pas aankomen als men het zelf ervaart.
Disclaimer: Ik doe op dit moment als zelfstandige onder andere een wiki traject bij de overheid.
1.0: vanuit gesloten omgevingen naar de openheid;
2.0: vanuit open ruimtes naar concrete antwoorden toewerken.
Die houden we vast!
Trouwens, mocht je ooit een verslag van zo'n managementboek m.b.t. web 2.0 willen schrijven voor ambtenaar20.nl, dan weet je me te vinden, he?
Ik denk dat de overheid niet achter kan blijven in 2.0 en dat dit ook overmijdelijk is. Zoals je hier schetst, Tom, is het in wezen niets anders dan met elkaar in contact komen. Dit stimuleert enerzijds om sneller en meer kennis te vergaren over bepaalde onderwerpen. Het draagt anderzijds ook zeker bij in de sociale contacten tussen mensen/collega's onderling. En naar mijn mening is dat laatste, als aanvulling op het eerste, het belangrijkste.
Informatie is al op vele manieren te vinden, ook op het internet. Maar informatie gecombineerd met het sociale aspect, dat maakt 2.0 bijzonder en aantrekkelijk.
Hierin heb ik geprobeerd om informatie te (laten) geven, via forums en artikelen. Maar ook het aan elkaar linken van leden vind ik heel belangrijk.
Diverse websites hebben al een grote impact op het sociale netwerk op internet, denk aan Hyves en internet. Hyves was en is vooral bedoeld als sociaal netwerk voor privé personen, dus gewoon voor vrienden en famile. LInkedIn is dan weer vooral bedoeld als werelwijd professioneel netwerk tussen alle mogelijke relaties die je maar kunt bedenken. Ik denk dat het niet lang duurt of er komen meer gespecialiseerde sociale/professionele netwerken, toegespitst op voornamelijk één tak van sport, bijvoorbeeld dus alleen voor ambtenaren, of alleen voor personeel in de zorg of etc.
En of dat nu een site wordt zoals ambtenarenweb.nl of een andere, dat wachten we dan maar af....
Interessant initiatief. Jammer dat we net worden ondergesneeuwd met de ambtenarennetwerken van rePublic en Overheidscircuit. Maar als je niet probeert!
Waarom web 2.0 zo bijzonder is. Nee dat is het niet! Maar toch ook weer wel!
In het boekje ambtenaar 2.0 is een verwijzing gemaakt naar The World is Flat. Dit boek (het is ff door lezen) geeft naar mijn smaak weer wat er zo bijzonder is aan web 2.0. Al jaren surf ik rond op het web. Al jaren onder een avatar maar sinds een paar jaar gewoon onder mijn eigen naam! De piraterij is er af en het is een extra dimensie geworden. Of ik een twitter volg van iemand in de VS of in de Achterhoek. Ik kan het realtime gewoon meemaken. De beïnvloeding vanuit de massa in opinie vormende lagen is opeens anders geworden. De wereld is opeens daadwerkelijk zo plat als een pannenkoek geworden. Ik lees al een behoorlijke periode geen nieuws meer in kranten. Als ik zin heb koop ik een krant voor de achtergronden. Voor actueel nieuws check ik websites en daarbij tegenwoordig steeds meer de mening van mensen over nieuws.
Bijzonder aan web 2.0 is dat het nu veel meer over mensen gaat. Monologen over een moment maar ook de dialogen over de momenten. (Of zoals hier nadenken over hoe ons werk er uit begint te zien. Er staat een generatie mensen op die is opgegroeid met computers. (Ik heb zelf van die bankhangende pubers) Vanaf TV naar sms of MSN worden ideëen en meningen razend snel uitgewisseld. Hun mening vormt zich snel en wordt ook herzien en verbeterd.
Voor mijn kinderen is een computer een gegeven. Het boeit totaal niet hoe het ding werkt maar het ding wordt wel aan het werk gezet. Het is voor hun laagdrempelig.
Web 2.0 gaat over het aanpassen op deze werkelijk. Als overheid kunnen we nu veel doen om deze aanpassing ook door te voeren in beleidsvorming. Waar eerder het idee bestond dat politieke besluitvorming meer en meer een aangelegenheid is voor een kleine groep. Bestaat nu de mogelijkheid om dit te doen op een groot platform. Zijnde het internet.
In termen van bijzonder vind ik de snelheid om grote groepen mensen te bereiken zeer nieuw. Zeker nadat steeds meer mensen gewoon onder hun eigen naam het internet op gaan.
Zoals Davied al aanhaalde met positieve- en negatieve kanten. Echter negeren is er volgens mij niet meer bij.
Web2.0 is niet bijzonder. Organisaties (en daarmee ook overheden) claimen vaak het alleenrecht op bijzonderheden en andere eventuele extremen (zoals bijvoorbeeld bureaucratie of de mogelijkheid voor het oplossen van moeilijke problemen ;)). Maar doordat het voor iedere organisatie hetzelfde is, is het eigenlijk geen bijzondere ontwikkeling voor de organisaties.
Web2.0 is dus niet bijzonder en ook niet bijzonder voor de overheid, wat niet wil zeggen dat het geen belangrijke ontwikkeling is waar aandacht aan besteed moet worden.
Web 2.0 is inderdaad nog niet bijzonder voor de overheid. Het wordt pas bijzonder op het moment dat de overheid actief en structureel crowdsourcing, collective intelligence en user generated content gaat gebruiken. Op dat moment geeft de overheid een signaal af dat vraagstukken c.q. problemen in de samenleving ook door die samenleving opgelost kunnen en mogen worden.
Dat zal problemen geven. Deze problemen zijn niet onoplosbaar maar vragen wel een andere state of mind van de communicatieafdelingen, het management en de politiek. Uitingen op websites zijn op dat moment niet meer alleen de uitleg van en voorlichting over het ministeriele beleid maar worden een weerslag van de meningsvorming en verschillende opvattingen binnen de samenleving.
De web 2.0 uitdaging ligt dan ook niet zozeer in de technische en organisatorische implementatie van web 2.0 maar in het gang brengen van een veranderend denken over overheidscommunicatie.