Ambtenaar 2.0

samen werken aan overheid 2.0

Kan ik medeverantwoordelijk gehouden worden voor een gepubliceerde meningsuiting van een ander? Ja, zoals blijkt uit een recente uitspraak van de Centrale Raad van Beroep wel. De conclusie was dat de vrouw van een bloggende docent die op dezelfde school docente was medeverantwoordelijk was voor de inhoud van zijn blog. Worden we toch de hoeder van onze broeder.

Bloggende docent schendt vrijheid van meningsuiting

Een docent krijgt ontslag vanwege zijn blog. Hij blogt op humoristische wijze over zijn werk. Zijn eigen naam en die van de school staan op zijn blog vermeld. De karakters van de beschreven docenten zijn herkenbaar en de bijnamen zijn niet erg vlijend. Besprekingen uit de lerarenkamer maakt hij op deze wijze publiek.

Na de toevallige ontdekking van zijn blog door een collega, gebiedt de directie hem het bloggen te staken en de gepubliceerde kwetsende en negatieve blogs te verwijderen. Zijn vrouw die op dezelfde school werkt krijgt hetzelfde gebod.

Enkele collega’s klaagden schriftelijk bij de directie over de docent en twee deden aangifte wegens smaad. Door zijn blog zou het vertrouwen in hem verdwenen zijn, de reputatie van de school en docenten geschaad kunnen worden en van een veilige en prettige samenwerking geen sprake meer kunnen zijn. Van beiden wordt de aanstelling aangezegd omdat het blog niet verwijderd wordt.

Hij schreef het blog en schond artikel 125a Ambtenarenwet (AW) concludeerde de rechtbank.

 

Hoe zit het met zijn vrouw?

De docente schreef het blog niet en zij ontkende er bij betrokken te zijn. Ze heeft geen toegang tot de wachtwoorden en kan niet publiceren of verwijderen. De verdediging tegen de ontslagaanzegging stoelt op artikel 125a AW. Zij kan zich niet beroepen op bescherming van de vrijheid van meningsuiting op grond van artikel 125a AW omdat zij niet de schrijver was. Van een schending van artikel 125a AW door de school is in haar zaak geen sprake.

Zij wordt door de Centrale Raad van Beroep wel medeverantwoordelijk gehouden voor de inhoud van haar mans blog. Door zich niet te distantiëren van haar mans blog draagt ze bij aan een onveilig gevoel en een negatieve sfeer onder haar collega’s. Toch concludeert de Centrale Raad van Beroep dat er geen sprake is van overmacht. Namelijk het dilemma distantiëren en haar man te kwetsen of niet distantiëren en collega’s te kwetsen.

Verder wordt haar aangerekend dat ze geen begrip toont voor gevoelens van haar collega’s, geen spijt betuigt en blijft bijdragen aan de inhoud van zijn blog. Zij draagt bij aan de inhoud van het blog door thuis over haar werk te vertellen. Zij kan niet tegengaan dat haar “eigenwijze” man daarover blogt.

Persoonlijke levenssfeer

De verdediging van de vrouw stoelt op de Ambtenarenwet. Haar ‘plichtsverzuim’ werd echter gepleegd in de privésfeer. Zij vertelt bij thuiskomst aan haar man hoe haar dag is verlopen. Is dat een vorm van ‘plichtsverzuim’ of een oorzaak van ‘onherstelbare verstoring van de arbeidsverhouding’? In de jurisprudentie over ambtenaren- of arbeidsrecht ben ik dit niet nog tegengekomen.

De persoonlijke levenssfeer is net als de vrije meningsuiting geregeld in de grondwet en internationale verdragen. Namelijk in artikel 10 grondwet en artikel 8 EVRM. Mag een overheidswerkgever rechtsgevolgen verbinden aan meningsuiting binnen de persoonlijke levenssfeer? En kan het recht op vrijheid van meningsuiting binnen diezelfde persoonlijke levenssfeer, in dit geval een huwelijk, beperkt worden door een overheidswerkgever? Jurisprudentie toont wel aan dat andere gebeurtenissen (bv. rijden onder invloed, fraude) in de persoonlijke levenssfeer consequenties voor de rechtspositie kunnen hebben. Ten aanzien van grondrechten ben ik het nog niet tegengekomen.

Waarom koos de verdediging niet voor een beroep op de grondrechten bescherming van de persoonlijke levenssfeer en vrijheid van meningsuiting? Helaas stoelt de verdediging in ambtenarenzaken zich (bijna) nooit op de Grondwet.

Spreekverbod in persoonlijke levenssfeer

Door haar medeverantwoordelijk te stellen voor de meningsuiting van haar man legt de Centrale Raad van Beroep feitelijk een spreekverbod op. Dit spreekverbod lijkt mij niet nader gedefinieerd en voor onbepaalde duur. Dit is niet in lijn met de Grondwet of eerdere uitspraken van de Centrale Raad van Beroep:

Het in deze instructie gegeven verbod aan eiser is zeer ruim geformuleerd en in haar duur niet beperkt. … De tekst van de instructie en deze interpretatie van verweerder in aanmerking genomen, leidt tot de conclusie dat het hoofdkenmerk van deze instructie hierin bestaat dat het gaat om een beperking naar de inhoud van de meningsuiting.”.

Welke gevolgen heeft het als niet meer over je werk kan of mag vertellen tegen derden? Ik stel me voor dat het je gezondheid niet ten goede komt. Een specialist kan dat waarschijnlijk onderbouwen.

Je hart luchten

Kan en mag je na deze uitspraak je hart luchten over je collega of werkdag?

Ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting voor ambtenaren mag een beperking naar inhoud of een onvoldoende gespecificeerd spreekverbod voor onbepaalde tijd niet worden opgelegd. Alleen de wetgever kan de inhoud van meningen beperken. De verspreiding mag ook door lagere wetgevers beperkt worden.

Hopelijk wordt in nieuwe zaken het beroep gebaseerd op de persoonlijke levenssfeer of andere grondrechten. Ik wil graag weten welke conclusie de Centrale Raad van Beroep dan trekt.

Je hart luchten is goed en voorkomt, volgens mij, gezondheidsproblemen. Ik blijf het doen. En jij?

Weergaven: 192

Opmerking

Je moet lid zijn van Ambtenaar 2.0 om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van Ambtenaar 2.0

© 2018   Gemaakt door Dirk Jan van der Wal.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden