Wat te doen als je op Geenstijl komt?

[Davied]

Die vraag kwam een jaar geleden bij mij bovendrijven toen ik zag dat Mutsaerts, redactielid van Geenstijl, me ging volgen op Twitter. Het afgelopen weekend heb ik het in de praktijk kunnen testen. Voor mij niet onverwacht dus. Als je immers boven het maaiveld uitkomt ...

Het begin
Zelf werd ik op het artikel geattendeerd (incl. foto van vijf jaar geleden) door een twitterbericht van @berbert, om 19.10, dus negen minuten na publicatie:

Om 19.20u volgde de eerste felicitatie, om 19.24u het eerste commentaar. Kortom, ik was snel op de hoogte en kon me dus op tijd voorbereiden.

Inhoudelijk viel het artikel overigens mee. Mijn interpretatie van het woord 'reaguurder' werd uit verband gerukt en verder werd in algemene zin mijn boek wat belachelijk gemaakt. Voor de inhoudelijke discussie daarover, zie mijn blog van zondagavond en de discussie daaronder.

Mijn reactie
Wat heb ik vervolgens gedaan? Het artikel staat online, er komen reacties op en die zijn meestal niet zo positief (ik herken me er ook niet in, dus op zich niet erg). Daar doe je niks aan, gewoon laten gaan. Het gevaar zit in de spin-off:

1. Een artikel op Geenstijl staat maar heel kort in de aandacht. Maar door overdreven te reageren, kun je zelf de aandacht oprekken. Ik had de indruk dat sommigen daar ook op zaten te wachten:
De typefout heb ik direct hersteld natuurlijk. Dank voor de attendering ;-)

2. Een ander neveneffect kan zijn dat de aandacht van de groep wordt verplaatst naar een andere site, bijv. door elders spam te plaatsen, massaal lid te worden of ergens op te stemmen. Voorbeelden genoeg daarvan. Ook daar wilde ik op voorbereid zijn.

Enkele acties die ik het eerste uur genomen heb:

• in de eerste plaats heb ik de vrijwilligers van Ambtenaar 2.0 geattendeerd. Alle hulp was bruikbaar om de sites in de gaten te houden bijv.;
• de internetsite werd gesloten voor nieuwe leden: nieuwe leden moeten worden goedgekeurd door redactieleden (dat was toch al nodig door enkele commerciële spamaanvallen dit weekend);
• alle sites van Ambtenaar 2.0 werden regelmatig nagelopen op spam e.d. Reacties van mensen die nog niet bekend waren op het weblog kwamen in een wachtrij;
• de discussie op Geenstijl heb ik ondertussen nauwlettend gevolgd. Daar is immers zichtbaar wat de groep weet en of er afspraken worden gemaakt voor acties;
• zodra sites met persoonlijke informatie over mij langskwamen in de discussie (mensen gaan googlen immers), heb ik die persoonlijke informatie afgesloten (bijv. enkele foto's op Flickr);
• als inhoudelijke reactie op de aantijging in het artikel heb ik een blog geschreven met mijn kant van het verhaal;
• op mails en twitterberichten die direct aan mij gericht waren, heb ik netjes gereageerd en verwezen naar mijn eigen uitleg in het blog.

Reacties van anderen
Het aantal reacties via mail en twitter viel erg mee. Twee mensen hebben mails geschreven waarin ze de gevoeligheid van mijn definiëring van het woord 'reaguurder' probeerden uit te leggen. Eén van die reacties heb ik ook onder mijn blogje gezet. Dat leverde een leuk gesprek op dus. Interessant trouwens dat veel reacties impliceerden dat ik geen verstand van internet en de geschiedenis ervan zou hebben. Dat zal wel weer een vooroordeel over ambtenaren zijn.

Via Twitter was de respons iets directer, maar ook dat viel mee. Vooral opvallend was de reactie van iemand die me eerst ging uitschelden naar aanleiding van een eerdere twittervraag van mij, waarna ik mijn vraag uitlegde en vervolgens een bedruimelde tweet met een soort half excuus terugkreeg.

In mijn omgeving waren de reacties tweeledig. Door sommigen werd ik gefeliciteerd, anderen staken me juist een hart onder de riem. Een derde reactie: het gaat nergens over. In ieder geval heb ik veel steunbetuigingen binnengekregen, via mail, sms en persoonlijk (niet via Twitter, steunbetuigingen zijn persoonlijk immers). Dat is sowieso fijn. Grote dank daarvoor!

Op Geenstijl zelf was weinig kritiek op het ongefundeerde gesneer in mijn richting, op een paar reacties na. Maar toch altijd fijn om te zien dat iemand z'n stem durft te verheffen:

Het gevolg
Uiteindelijk was de consternatie even snel voorbij als ze gekomen was. Aan het eind van de zondagavond nam het aantal reacties af en ik ben gewoon op tijd naar bed gegaan (hoewel je er ook weer niet zo heel rustig van slaapt). Maandag waren er nog enkele reacties, maar in de loop van de dag verdween het artikel van de voorpagina. En toen was het voorbij.

Voor de bekendheid van Ambtenaar 2.0 (en mij persoonlijk) heeft het natuurlijk geen windeieren gelegd. Er zijn opnieuw veel ambtenaren en anderen gewezen op het bestaan van Ambtenaar 2.0. Op die manier heeft het ons geholpen dus:
En dat is alleen maar toegenomen sindsdien.

Zie ook de grafieken van mijn twittervolgers:
|
De redactie van Geenstijl kon die reactie van mij schijnbaar wel waarderen:

Vraag
Maar misschien moet ik die vraag aan jullie voorleggen. Heeft het artikel in Geenstijl mij en Ambtenaar 2.0 geholpen of geschaad?

1. Geholpen: negatieve publiciteit is ook publiciteit!
2. Geschaad: een bericht op Geenstijl is schade voor je imago!

[Hans Damen]

Davied,
Met zo'n gedegen analyse kom je er alleen maar sterker uit. "Sticks and stones may break my bones but words will never hurt me."

[Marleen Kuiper]

In dit geval vind ik dat het zeker geen schade oplevert voor je imago. Het zegt veel meer over Geen Stijl dan over jou, namelijk geen stijl. Jij hebt gedaan wat je moest doen; rustig en positief blijven. Wat mij betreft heeft het jou en ambtenaar 2.0 geholpen. Keep up the good work!

[Richard van Loon]

Het maakt niet uit hoe je (ambtenaar 2.0) aandacht krijgt.

Het gedoe was kort, maar heftig. Je hebt je rug recht gehouden. Petje af!
En ambtenaar 2.0 heeft weer meer bezoekers ontvangen.
Wel alert blijven voor ongewenste invloeden

[Rob Oele]

Allerbelangrijkste van dit hele proces Davied: je bent jezelf gebleven en dus authentiek. Jij en A2.0 komen er versterkt uit.

[Jan Arnoud ten Cate]

Niet (te) veel van aantrekken. Je zult wel merken dat de extra bekendheid die je hierdoor krijgt erg handig kan zijn: een zeer eenvoudige manier om met mensen in gesprek te komen :)). Zo van: "Hi ik ben Davied"; "Hé die Davied van..."; "Ja inderdaad die..."; "Goh, vertel eens wat vond je nou van al dat gedoe"; etc. Heb dat zelf nog steeds (meer dan 1 jaar na het gedoe) over het project GOUD (werd ook voor veel dingen uitgemaakt in m.n. WebWereld).

[Davied]

Als je 'aandacht' van Geenstijl krijgt, dan kies je daar meestal niet voor. Mijn blogje is dan ook vooral ter lering, zoals @corrietman ook constateert.

Maar punt blijft dat heel veel mensen het lezen, bijv. de klas studenten waar ik net voor stond. Dus ... antwoord 1 of 2? ;-)

@Pierre Ik pas het aan, thx!

[Ramon de Louw]

Aangezien Geenstijl ook onderdeel is van het grote 'Internets', is het weer een leermoment. In dit geval eentje over de schaduwzijde...

[Pierre Deen]

De gemiddelde internetter kan de tweets van Martijn Aslander niet lezen, hij beschermt ze. Dus je link in het artikel doet het niet.

[Keesjan Kleef]

Sluit me aan bij Dick. Hoe meer aandacht je het geeft hoe groter het wordt. Helpt het ons om beter A2.0 te zijn? Ik denk het niet.

[Benedictus ("Dick") Nieuwenhuis]

héél eerlijk gezegd: much to do about nothing. Van uit het buitenland bekeken is GeenStijl zo ongelofelijk Nederlands (calvinistisch) en provinciaalse "spruitjeslucht". In Amsterdam zeggen ze of "laamaarlullu" of "niet reageren Lena". Laten we het daar maar op houden. Prettige Kerst.