Ambtenaar 2.0

samen werken aan overheid 2.0

Zonder kennis is er geen keuze tussen kunnen en willen!

Laatst werd me gevraagd 'wat doe je nu?'. 
Ik ben adviseur vrijheid van meningsuiting. Gelukkig vragen de meeste gesprekspartners door. Zo ook deze keer. Er volgende een lang en leuk gesprek over de vrijheid van meningsuiting van ambtenaren en werknemers. Iedereen heeft een beeld wat een ambtenaar wel of niet zou mogen zeggen. Een onderbouwing voor het argument wordt ook gegeven. Vaak is de onderbouwing gebaseerd op de begrippen loyaal, integer, geweten en gezond verstand.
Gezien het aantal malen dat deze termen gebruikt worden lijkt er eensgezindheid. Als ik doorvraag volgt telkens een andere uitleg. Mijn geweten is niet hetzelfde als dat van jou. Wat ik integer vind, vind jij misschien dubieus. Deze begrippen geven daarom weinig houvast. 

Waarom gebruiken opstellers van gedragscodes of richtlijnen m.b.t het gebruik van online sociale netwerken deze termen dan? Kan de communicatieadviseur niet duidelijker communiceren en gewoon zeggen wat hij bedoelt? Nee, want als hij dat doet stuurt hij de inhoud van jouw mening. Dat is door de grondwet verboden. Pas achteraf, nadat je iets geschreven of gezegd hebt, wordt gekeken of dat door de beugel kan. 

Toch stuurt de opsteller van die code of richtlijn aan op controle vooraf, terwijl dit in strijd is met de wet. Hoe hij dat doet? In de meeste codes of richtlijnen wordt aangeraden voor het publiceren van een bericht te overleggen met jouw leidinggevende, communicatieadviseur of collega. Wat nu als die zegt, ik zou het niet doen? Wat doe jij dan? Plaats je het toch of niet? Als je het niet plaatst vanwege de afwijzende reactie die je kreeg, is er sprake van censuur. 

Weten welke inhoud je kan publiceren wordt niet verteld tijdens een training waar uitgelegd wordt hoe je Twitter, LinkedIn of communicatie via online sociale  netwerken gebruikt of inzet.
Hoofdzakelijk wordt aandacht besteed aan de online sociale netwerken die er zijn, hoe ze werken en hoe je ze kunt inzetten. Volgens mij hoort daar een stap tussen, of misschien wel voor. Namelijk welke boodschap mag ik publiceren of uiten!
Pas als je weet wat je mag zeggen kun je kiezen of je sociale media wilt leren gebruiken en of je het inderdaad gaat gebruiken!

Veel werknemers gaan op online sociale netwerken zonder kennis "helemaal los". Veel ambtenaren daarentegen leggen zich zelfcensuur op. 
Leer iedereen welke ruimte de vrijheid van meningsuiting biedt en wat het verschil met klokkenluiden is! Dit kan imagoschade aan individu en organisatie of onherstelbare werkverhoudingen beperken. 

Ben je het eens of oneens? Geef onderstaand je reactie of stuur me een rechtstreekse reactie via NF.vandenHoff@Ixpressie.nl

Weergaven: 151

Opmerking

Je moet lid zijn van Ambtenaar 2.0 om reacties te kunnen toevoegen!

Word lid van Ambtenaar 2.0

Reactie van Fatou van den Hoff op 2 Mei 2012 op 19.15

Hallo Henny,

Jammer dat je het 'pessimistisch' vindt. Zo heb ik het niet bedoeld.

Ik probeer bewustwording te creëren, dat alleen een 'knoppencursus' niet voor iedereen voldoende is. Veel medewerkers weten als ze beginnen aan de 'knoppencursus' nog niet wat sociale media exact inhouden en kunnen daarom pas na afloop een bewuste keuze maken of ze het daadwerkelijk willen gebruiken en op welke manier. 

Het neemt niet weg dat meningsuiting, of met andere woorden kennis delen, veel medewerkers bezig houdt. Kijk daarvoor ook een naar mijn vorige blog. Ik zou graag willen dat het als voorbeeld uit mijn fantasie ontsproot. Blijkbaar weten toch niet alle medewerkers wat ze wanneer mogen vertellen, zelfs niet aan de telefoon of in mijn voorbeeld een vergadering. 

Je opmerking over 'feitelijk mislukt personeelsbeleid' vind ik aardig. Ik ben namelijk geen voorstander om alles in richtlijnen ed. te regelen. Wel vind ik dat je medewerkers goed moet informeren en dat kan via verschillende methoden. Hoe prettiger medewerkers zich voelen om zich te uiten, des te eerder zullen ze volgens mij (online sociale) netwerken optimaal gaan inzetten. 

In mijn ogen is dat een kleine investering met een groot rendement. 

Reactie van Henny van Doorn op 2 Mei 2012 op 13.49

Fatou, ik vind je een beetje te pessimistisch. Jij vraagt toch ook niet wat je wel en niet kan zeggen of schrijven als je telefoneert met of e-mailt naar burgers over het werk. Als het goed is heeft je organisatie een gedeelde visie en kernwaarden, vandaaruit weet je zelf best wel hoe je de publieke dienst het beste kan dienen. Ik ken zelfs de uitspraak dat als je gedragsregels nodig hebt, dat dan  het personeelsbeleid feitelijk msilukt is. Dat is natuurlijk wel erg extreem geformuleerd, een aantal gedragsregels geeft ook richting en houvast.

© 2017   Gemaakt door Dirk Jan van der Wal.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden